شاهبلوط قرمز
شاهبلوط اسبی قرمز
شاه بلوط سرخ
Aesculus × carnea
توصیف:
شاهبلوط قرمز با نام علمی Aesculus × carnea، درختی خزانکننده، زینتی و بسیار چشمگیر از خانواده ناترکیان (Sapindaceae) است که به دلیل گلآذینهای عمودی و درخشان صورتی تا قرمز و مقاومت نسبی در برابر آفات، یکی از محبوبترین درختان زینتی در پارکها و باغهای اروپا و جهان به شمار میرود. این گونه یک دورگه (هیبرید) حاصل تلاقی شاهبلوط هندی معمولی (Aesculus hippocastanum) و شاهبلوط قرمز آمریکایی (Aesculus pavia) است و نخستین بار در حدود دهه 1820 در آلمان گزارش شده است .
شاهبلوط قرمز درختی متوسطقامت با ارتفاع معمولاً 15 تا ۲۰ متر و تاجی گسترده و گرد است . برگها مرکب و пальمی (پنجهای) با ۵ تا 7 برگچه بیضوی تا قاشقی، به رنگ سبز تیره و کمی چروکدار هستند و برخلاف شاهبلوط معمولی، در پاییز تغییر رنگ چشمگیری ندارند . گلها به رنگ صورتی تا قرمز روشن، در گلآذینهای عمودی و مخروطی (پانیکول) به طول ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر در اواسط بهار (حدود نیمه اردیبهشت تا خرداد) ظاهر میشوند و بسیار مورد توجه زنبورها و مرغهای مگسخوار قرار میگیرند . میوهها بهصورت کپسولهای گرد و کمی خاردار هستند که هر یک حاوی 2 تا 3 دانه (شاهبلوط) قهوهای و براق است.
نامشناسی و اسطورهشناسی (Etymology & Mythology):
نام جنس Aesculus از لاتین باستان گرفته شده و در اصل به معنای «بلوط» بوده است؛ این نامگذاری احتمالاً به دلیل شباهت سطحی میوههای شاهبلوط (با پوست سخت و مغز زرد) به بلوط بوده است . گونهواژه carnea نیز از لاتین "caro" به معنای «گوشت» گرفته شده و به «رنگ گوشتی» یا «صورتی-قرمز» اشاره دارد که به رنگ گلهای این دورگه اشاره میکند .
از آنجا که این گیاه یک دورگه باغی است، در طبیعت بهصورت خودرو یافت نمیشود و حضور آن محدود به کشت در باغها و پارکهاست . رقم معروف 'Briotii' در سال ۱۸۵۸ در فرانسه انتخاب شد و به دلیل گلهای قرمز تیرهتر و تاج متراکمتر، یکی از پرمصرفترین ارقام زینتی این گونه است .
روش کاشت:
شاهبلوط قرمز بهطور معمول از طریق پیوند تکثیر میشود، اما کاشت بذر نیز امکانپذیر است (هرچند گیاهان حاصل ممکن است ویژگیهای رقم مادری را حفظ نکنند). بذرهای این دورگه برخلاف بسیاری از هیبریدها، قابلیت حیات دارند و گیاهان حاصل از بذر اغلب شبیه به والد هستند .
زمان کاشت: بهترین زمان برای کاشت بذر، پاییز (بلافاصله پس از رسیدن میوهها در مهر تا آبان) یا اوایل بهار (پس از نگهداری بذرها در محیط مرطوب و خنک) است. بذرها به سرعت قدرت جوانهزنی خود را از دست میدهند اگر خشک شوند، بنابراین نباید اجازه داد خشک شوند .
جهتگیری بذر: در کاشت بذر شاهبلوط، جهت قرار دادن بذر در خاک اهمیت دارد. پژوهشها نشان دادهاند که کاشت بذر با زخم ناف (hilum) به سمت پایین، منجر به تولید نهالهایی با ساقه مستقیمتر و رشد بیشتر میشود.
بستر کاشت: از خاکی عمیق، حاصلخیز، مرطوب اما با زهکشی بسیار خوب استفاده کنید. این درخت به خاکهای رسی، شنی و لومی سازگار است و pH مطلوب آن بین ۶ تا 8 گزارش شده است . از ماندابی شدن خاک (که باعث پوسیدگی ریشه میشود) جداً خودداری کنید.
عمق کاشت: بذرها را در عمقی حداقل برابر با اندازه خود بذر (حدود 3 تا ۵ سانتیمتر) بکارید تا از خشک شدن آنها جلوگیری شود
آبیاری: تا زمان استقرار نهال، بستر را مرطوب نگه دارید. پس از استقرار، درخت به آبیاری متوسط نیاز دارد و به خشکی نسبتاً مقاوم است، اما در دورههای خشکسالی آبیاری تکمیلی به رشد بهتر آن کمک میکند .
نور: گیاه به آفتاب کامل تا نیمسایه نیاز دارد. در آفتاب کامل گلدهی بهتری خواهد داشت .
نکات کلیدی:
خانواده: Sapindaceae (ناترکیان)
نام علمی: Aesculus × carnea Zeyh.
نامهای مترادف (Synonyms): Aesculus rubicunda
نام انگلیسی: Red Horse Chestnut
نام فارسی: شاهبلوط قرمز، شاهبلوط اسبی قرمز
دوره زندگی: درخت خزانکننده (چندساله)
ارتفاع: 15 تا 20 متر
رنگ گل: صورتی تا قرمز روشن
زمان گلدهی: اواسط بهار (اردیبهشت تا خرداد)
نیاز نوری: آفتاب کامل تا نیمسایه
نیاز آبی: متوسط (مرطوب اما با زهکشی خوب)
خاک مناسب: عمیق، حاصلخیز، با زهکشی خوب، pH ۶ تا 8
تکثیر: پیوند (روش اصلی) یا کاشت بذر
مناسب برای: پارکها، باغهای بزرگ، خیابانها، فضای سبز شهری، جذب گردهافشانها
خواص: زینتی، مقاومت نسبی به آفات و بیماریها نسبت به والدین
محتوای بسته: 2 یا 5 یا 10 عدد بذر
مزایای کاشت شاهبلوط قرمز:
✔️ درختی زینتی با گلآذینهای عمودی و بسیار چشمگیر صورتی تا قرمز در بهار
✔️ مقاومت نسبی بهتر به آفات و بیماریها
در مقایسه با شاهبلوط معمولی (از جمله مقاومت به پروانه مینوز برگ)
✔️ سازگار با طیف وسیعی از خاکها و شرایط اقلیمی
✔️ مناسب برای فضای سبز شهری و پارکها
✔️ جذبکننده زنبورها و مرغهای مگسخوار
✔️ رشد نسبتاً آهسته و تاج متراکم که سایه مناسبی ایجاد میکند
⚠️ نکته مهم: تمام بخشهای این گیاه، بهویژه بذرها (شاهبلوطها)، حاوی ترکیبات ساپونین هستند و برای انسان و حیوانات خانگی سمی میباشند. بذرها نباید به هیچ وجه مصرف خوراکی داشته باشند . در صورت کاشت بذر، از دستکش استفاده کنید و آن را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی نگهداری کنید. همچنین، این درخت به جابهجایی نسبتاً حساس است و بهتر است نهالهای جوان در محل نهایی کاشته شوند تا از آسیب به ریشه جلوگیری شود .
کلمات کلیدی:
بذر شاهبلوط قرمز، بذر Aesculus carnea، بذر Red Horse Chestnut، بذر شاهبلوط اسبی، بذر درختان زینتی، بذر درختان پارکی، بذر گیاهان مقاوم به آفات، بذر خانواده Sapindaceae، بذر درختان خزانکننده، بذر گیاهان پیوندی.






هنوز نظری ثبت نشده
اولین نفری باشید که نظر میدهید
ثبت نظر