کافور

قبل از این آیه (غزل غزل­های سلیمان، 1:14) نیز واژۀ عبری kopher آمده که تا یکی دو قرن قبل آن را در انگلیسی به camphire یا camphor ترجمه می­کردند و گمان بر این بود که همان کافور عربی و فارسی است. در تاریخ طبری آمده است که لشکریان اسلام کافور را از ایران، که به روایت شاهنامه مصرف کافور در آن بسیار متداول بود، به عربستان بردند و از این روی، در عهد عتیق چنین کافوری را در سرزمین­های مصر و فلسطین نمی­شناخته­اند. با توجه به نکتۀ بالا و این که حکیم یونانی، Dioscorides، در رسالۀ علوم طبیعی نام kufros را برای گیاه حنا به کار برده است، امروزه واژۀ kopher در تورات و کافور در قرآن را گیاهی از جنس Lawsonia و متعلق به خانوادۀ Lythraceae می­دانند که در انگلیسی henna و در عربی و فارسی حنا نامیده می­شود و در مصر و فلسطین قدیم علاوه بر استفاده از برگ آن برای رنگ، از گل خوش­رنگ و بوی آن نیز برای عطرآگین کردن استفاده می­کردند. واژۀ قرآنی کافور را در آیۀ 5 از سورۀ 76/انسان، ”بى‏گمان نیکان در بهشت از جامى آمیخته با کافور مى‏نوشند،“ همان گُل حنا می­دانند که شراب بهشتی با گُل خوشبوی آن آمیخته است. به این ترتیب، احتمال می­رود که در گذشتۀ دور حنا یا عطر و روغن آن را کافور می­نامیده­اند، ولی بعداً بر اثر ارتباط و مراوده با ایرانیان از این نام برای کافور ایرانی استفاده کردند که اهمیت دارویی داشته است. بهرام گرامی- گیاهان تورات- نشریه ایران نامه- سال بیست و هشتم، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۲

سبد خرید

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش